Decyzje Podjęte Przez Wielką Trójkę Podczas Konferencji W Teheranie

Konferencja w Teheranie, która odbyła się w 1943 roku, była kluczowym spotkaniem tzw. Wielkiej Trójki: Józefa Stalina (Związek Radziecki), Franklina Delano Roosevelta (Stany Zjednoczone) i Winstona Churchilla (Wielka Brytania). To tu zapadły decyzje, które w znacznym stopniu ukształtowały powojenny ład w Europie. Dziś szybko omówimy najważniejsze ustalenia, podane w przystępnej formie.

Najważniejsze decyzje:

• Otwarcie drugiego frontu w Europie: To była chyba najważniejsza obietnica. Stalin naciskał na zachodnich aliantów, by odciążyli Armię Czerwoną, która samotnie toczyła walki z Niemcami na froncie wschodnim. Obiecano, że inwazja na Francję nastąpi w maju 1944 roku (ostatecznie nastąpiła w czerwcu – D-Day). Bez tej obietnicy losy wojny mogłyby potoczyć się zupełnie inaczej.
• Podział Niemiec po wojnie: Ustalono ogólne zasady dotyczące przyszłości Niemiec po ich kapitulacji. Zdecydowano, że państwo to zostanie podzielone na strefy okupacyjne, co miało zapobiec odrodzeniu się niemieckiego militaryzmu i agresji. Konkretny podział i administracja strefami miały być jeszcze doprecyzowane.
• Udział ZSRR w wojnie z Japonią: Roosevelt i Churchill chcieli, aby Związek Radziecki przyłączył się do walki z Japonią po pokonaniu Niemiec. Stalin zgodził się to zrobić, ale pod warunkiem uzyskania pewnych korzyści terytorialnych na Dalekim Wschodzie, m.in. odzyskania utraconych terytoriów po wojnie rosyjsko-japońskiej. Ta obietnica miała ogromne znaczenie dla zakończenia II wojny światowej na Pacyfiku.
• Powojenna organizacja międzynarodowa: Dyskutowano na temat utworzenia po wojnie organizacji międzynarodowej, która miałaby dbać o pokój i bezpieczeństwo na świecie. Chodziło o fundament pod przyszłą Organizację Narodów Zjednoczonych (ONZ). Już w Teheranie zaczęto rozmawiać o strukturze i celach tej organizacji.
• Sprawa Polski: Rozmawiano również o przyszłości Polski. Zwrócono uwagę na potrzebę zapewnienia Polsce bezpieczeństwa i możliwości rozwoju. Zastanawiano się nad przesunięciem granic Polski na zachód kosztem Niemiec (tzw. linia Odry-Nysy Łużyckiej). Jednak ostateczne decyzje w tej sprawie miały zapaść na późniejszych konferencjach. Ta kwestia była bardzo drażliwa, zwłaszcza ze względu na sowieckie wpływy w Polsce.

Podsumowując: Konferencja w Teheranie była niezwykle ważna, ponieważ zdefiniowała kierunek powojennej Europy i świata. Ustalenia te miały dalekosiężne konsekwencje i wpłynęły na kształt globalnej polityki na dziesiątki lat.