Funkcja Liniowa 1 Liceum Podstawa Sprawdzian

Zacznijmy od podstaw. Czym w ogóle jest funkcja liniowa? Jest to funkcja, którą można zapisać wzorem: f(x) = ax + b. Gdzie a i b to liczby rzeczywiste. x jest argumentem funkcji, a f(x) (często zapisywane jako y) jest wartością funkcji dla danego argumentu.
Liczba a we wzorze f(x) = ax + b nazywana jest współczynnikiem kierunkowym. Określa ona nachylenie prostej, która jest wykresem funkcji. Jeśli a > 0, funkcja jest rosnąca. Jeśli a < 0, funkcja jest malejąca. Natomiast jeśli a = 0, funkcja jest stała.
Liczba b we wzorze f(x) = ax + b to wyraz wolny. Mówi nam, w którym punkcie wykres funkcji przecina oś y. Czyli punkt przecięcia z osią y ma współrzędne (0, b).
Must Read
Wykresem funkcji liniowej
Wykresem funkcji liniowej jest linia prosta. Do narysowania prostej wystarczą dwa punkty. Możemy wybrać dwa dowolne argumenty x, obliczyć odpowiadające im wartości f(x) i zaznaczyć te punkty w układzie współrzędnych. Następnie rysujemy prostą przechodzącą przez te punkty. Dobrym pomysłem jest obliczenie punktu przecięcia z osią x i y.
Miejsce zerowe funkcji to taki argument x, dla którego wartość funkcji wynosi zero, czyli f(x) = 0. Żeby obliczyć miejsce zerowe funkcji liniowej f(x) = ax + b, rozwiązujemy równanie: ax + b = 0. Czyli x = -b/a, pod warunkiem, że a jest różne od zera. Jeśli a = 0, funkcja jest stała i albo ma nieskończenie wiele miejsc zerowych (gdy b = 0), albo nie ma ich wcale (gdy b ≠ 0).

Sprawdźmy to na przykładach. Mamy funkcję f(x) = 2x + 4. Współczynnik kierunkowy a = 2, więc funkcja jest rosnąca. Wyraz wolny b = 4, więc wykres przecina oś y w punkcie (0, 4). Miejsce zerowe to x = -4/2 = -2. Wykres przecina oś x w punkcie (-2, 0).
A teraz funkcja g(x) = -x + 1. Współczynnik kierunkowy a = -1, więc funkcja jest malejąca. Wyraz wolny b = 1, więc wykres przecina oś y w punkcie (0, 1). Miejsce zerowe to x = -1/(-1) = 1. Wykres przecina oś x w punkcie (1, 0).

Równoległość i prostopadłość
Dwie proste są równoległe, jeśli mają taki sam współczynnik kierunkowy. Czyli, jeśli mamy dwie funkcje liniowe: f(x) = a₁x + b₁ i g(x) = a₂x + b₂, to proste te są równoległe, gdy a₁ = a₂.
Dwie proste są prostopadłe, jeśli iloczyn ich współczynników kierunkowych wynosi -1. Czyli, jeśli mamy dwie funkcje liniowe: f(x) = a₁x + b₁ i g(x) = a₂x + b₂, to proste te są prostopadłe, gdy a₁ * a₂ = -1. Można też powiedzieć, że a₂ = -1/a₁.
Umiejętność pracy z funkcją liniową jest kluczowa w matematyce i znajduje zastosowanie w wielu dziedzinach nauki i życia codziennego. Od modelowania prostych zależności, po obliczenia związane z finansami czy fizyką. Zrozumienie definicji, własności i umiejętność rysowania wykresu to podstawa, która przyda się w dalszej nauce.
