Geografia Sprawdzian środowisko Przyrodnicze Polski Cześć 2

Środowisko Przyrodnicze Polski Część 2, to termin odnoszący się do drugiej części materiału z geografii, który obejmuje zagadnienia związane z ukształtowaniem terenu, wodami (zarówno powierzchniowymi jak i podziemnymi), glebami oraz bogactwami mineralnymi Polski. Często ten dział geografii porusza również tematykę ochrony środowiska w kontekście tych elementów.

Ukształtowanie terenu jest kluczowe. Zaczyna się od podziału Polski na pasy: pojezierza, niziny środkowopolskie, wyżyny, kotliny podkarpackie i góry. Na przykład, pojezierza charakteryzują się dużą ilością jezior polodowcowych, takich jak Mazury. Niziny, z kolei, to rozległe, płaskie tereny, idealne pod rolnictwo. Wyżyny (np. Wyżyna Krakowsko-Częstochowska) są wyższe i bardziej urozmaicone, często z formami krasowymi (jaskinie, ostańce). Znając rozmieszczenie tych pasów, łatwiej zrozumieć inne elementy środowiska.

Następnie, istotne są wody powierzchniowe i podziemne. Rzeki Polski (Wisła, Odra) mają różny charakter w zależności od regionu. Wisła, na przykład, ma charakter roztokowy w górnym biegu, a uregulowany na nizinach. Wody podziemne stanowią ważne źródło wody pitnej, ale są wrażliwe na zanieczyszczenia. Przykładem jest zanieczyszczenie wód podziemnych na terenach rolniczych.

Gleby w Polsce są bardzo zróżnicowane. Występują bielice na terenach zalesionych, czarnoziemy na nizinach, a gleby górskie w górach. Czarnoziemy, bogate w próchnicę, są bardzo żyzne. Bielice natomiast są ubogie i wymagają nawożenia. Znajomość rodzajów gleb pozwala zrozumieć, jakie uprawy są możliwe w danym regionie.

Ostatnim elementem są bogactwa mineralne. W Polsce wydobywa się węgiel kamienny i brunatny, rudy miedzi, sól kamienną i siarkę. Węgiel kamienny wydobywa się głównie na Śląsku. Rudy miedzi występują w Legnicko-Głogowskim Okręgu Miedziowym. Eksploatacja tych zasobów ma istotny wpływ na środowisko, dlatego ważne jest prowadzenie jej w sposób zrównoważony.

Praktyczne zastosowanie tej wiedzy: planowanie przestrzenne, uwzględniające ukształtowanie terenu i zasoby naturalne, oraz ochrona środowiska, polegająca na minimalizowaniu negatywnego wpływu działalności człowieka na te elementy środowiska.