Meine Deutchtour 2 Sprawdzian Dział 5

Hej! Przygotowujesz się do sprawdzianu z Meine Deutchtour 2, dział 5? Świetnie! Skupimy się na tym, co najważniejsze, abyś mógł/mogła poczuć się pewnie. Pomyśl o tym, jak o podróży – krok po kroku do celu. Gotowy/a?

Deklinacja przymiotnika po rodzajniku określonym

Wyobraź sobie, że przymiotnik to aktor, który zmienia swój strój w zależności od roli. Tutaj "rolą" jest przypadek i rodzaj rzeczownika, a "strojem" - końcówka przymiotnika. Zapamiętaj schemat. Pomyśl o tabeli jako o mapie, która pokazuje, jaką drogę ma obrać przymiotnik, by poprawnie się odmienić.

Po rodzajniku określonym (der, die, das), przymiotniki dostają zazwyczaj słabe końcówki. Pamiętaj, że w mianowniku (Nominativ) liczby pojedynczej (Singular) mamy -e dla rodzaju żeńskiego (die) i nijakiego (das) oraz liczby mnogiej (Plural). Rodzaj męski (der) ma końcówkę -e. W bierniku (Akkusativ) dla rodzaju męskiego mamy -en, a dla pozostałych rodzajów i liczby mnogiej są to końcówki identyczne jak w mianowniku. Dla dopełniacza (Genitiv) wszystkie rodzaje w liczbie pojedynczej mają -en, a dla celownika (Dativ) wszystkie rodzaje w liczbie pojedynczej mają -en.

Na przykład: Der nette Junge (mianownik, rodzaj męski) kontra Den netten Jungen (biernik, rodzaj męski). Zauważ różnicę w końcówce przymiotnika "nett". Pomyśl o tym tak: jeśli widzisz den, prawie zawsze pojawi się -en na końcu przymiotnika, kiedy mówimy o rodzaju męskim. Podobnie, die kluge Frau (mianownik) i die kluge Frau (biernik) – tutaj forma pozostaje bez zmian, bo to rodzaj żeński.

Rekcja czasownika

Czasowniki często "władają" przypadkami! To znaczy, że niektóre czasowniki wymagają, aby rzeczownik występował w określonym przypadku. Pomyśl o tym jak o kucharzu, który do danego dania potrzebuje konkretnych składników. Nie możesz ich zamienić, bo smak się popsuje! Jednym z takich czasowników jest helfen (pomagać), który zawsze łączy się z celownikiem (Dativ). Na przykład: Ich helfe dem Mann. (Pomagam temu mężczyźnie.) Zauważ, że dem Mann jest w celowniku.

Inny przykład: gefallen (podobać się) również łączy się z celownikiem. Das Buch gefällt mir. (Ta książka mi się podoba.) Mir to zaimek w celowniku. Pamiętaj! Naucz się, które czasowniki wymagają celownika (Dativ), a które biernika (Akkusativ). Stwórz sobie listę i wizualizuj to – może narysuj strzałkę od czasownika do przypadku, którego wymaga.

Przyimki z celownikiem (Dativ)

Przyimki to małe słówka, które łączą wyrazy i pokazują relacje między nimi. Niektóre przyimki zawsze "lubią" celownik! Pomyśl o nich jak o magnesach, które przyciągają tylko określony przypadek. Do takich przyimków należą na przykład: mit (z), nach (do, po), aus (z), zu (do), von (od), bei (u), seit (od), gegenüber (naprzeciwko). Na przykład: Ich fahre mit dem Bus. (Jadę autobusem.) Dem Bus jest w celowniku, bo występuje po przyimku mit.

Spójrz na to tak: zapamiętaj "paczkę" przyimków, które zawsze idą w parze z celownikiem. Stwórz sobie rysunek, gdzie te przyimki trzymają w rękach tabliczkę z napisem "Dativ!". To pomoże Ci je zapamiętać. Inny przykład: Ich wohne bei meinen Eltern. (Mieszkam u moich rodziców.) Meinen Eltern jest w celowniku, bo występuje po przyimku bei.

Powodzenia na sprawdzianie! Pamiętaj, wizualizuj, twórz skojarzenia i ćwicz! Das wird schon!