Otrzymywanie Wodorotlenków Praktycznie Nierozpuszczalnych W Wodzie

Wodorotlenki to związki chemiczne. Zawierają one grupę hydroksylową (OH^-). Grupa ta jest połączona z atomem metalu.

Czym są wodorotlenki praktycznie nierozpuszczalne w wodzie?

Wodorotlenki metali to związki jonowe. Niektóre z nich łatwo rozpuszczają się w wodzie. Inne natomiast rozpuszczają się bardzo słabo. Te drugie nazywamy wodorotlenkami praktycznie nierozpuszczalnymi w wodzie. Mówimy o "praktycznej" nierozpuszczalności, ponieważ absolutna nierozpuszczalność w chemii rzadko występuje.

Do wodorotlenków praktycznie nierozpuszczalnych w wodzie zaliczamy na przykład: wodorotlenek żelaza(II) (Fe(OH)₂), wodorotlenek żelaza(III) (Fe(OH)₃), wodorotlenek miedzi(II) (Cu(OH)₂), wodorotlenek glinu (Al(OH)₃), oraz wodorotlenek magnezu (Mg(OH)₂). Rozpuszczalność wodorotlenków można sprawdzić w tablicach rozpuszczalności.

Jak otrzymywać wodorotlenki praktycznie nierozpuszczalne w wodzie?

Otrzymywanie tych wodorotlenków opiera się na jednej prostej metodzie. Jest to reakcja strąceniowa. Polega ona na zmieszaniu roztworu soli danego metalu z roztworem zawierającym jony wodorotlenkowe (OH^-). Najczęściej używa się do tego roztworu wodorotlenku sodu (NaOH) lub wodorotlenku potasu (KOH).

Proces ten powoduje wytrącenie się osadu. Osad ten stanowi właśnie nierozpuszczalny w wodzie wodorotlenek. Musi być spełniony jeden warunek: użyte sole muszą być rozpuszczalne w wodzie. W ten sposób zapewniamy obecność jonów metalu w roztworze.

Przykłady reakcji otrzymywania

Weźmy wodorotlenek miedzi(II) (Cu(OH)₂). Można go otrzymać, mieszając roztwór chlorku miedzi(II) (CuCl₂) z roztworem wodorotlenku sodu (NaOH). Reakcja przebiega następująco:

CuCl₂(aq) + 2NaOH(aq) → Cu(OH)₂(s) + 2NaCl(aq)

Wodorotlenek żelaza(III) (Fe(OH)₃) otrzymujemy, mieszając roztwór chlorku żelaza(III) (FeCl₃) z roztworem wodorotlenku sodu (NaOH). Reakcja ta przebiega tak:

FeCl₃(aq) + 3NaOH(aq) → Fe(OH)₃(s) + 3NaCl(aq)

Widzimy, że w obu przypadkach powstaje osad wodorotlenku. Dodatkowo powstaje rozpuszczalna sól, która pozostaje w roztworze.

Co zrobić z otrzymanym wodorotlenkiem?

Po otrzymaniu osadu wodorotlenku, należy go oddzielić od roztworu. Robi się to poprzez sączenie. Osad zatrzymuje się na sączku, a roztwór przesącza się. Następnie osad należy przemyć wodą destylowaną. Ma to na celu usunięcie resztek soli (np. NaCl). Na koniec, osad suszy się.

Zastosowania wodorotlenków

Wodorotlenki te znajdują zastosowanie w wielu dziedzinach. Wodorotlenek glinu (Al(OH)₃) stosowany jest w medycynie jako składnik leków zobojętniających kwas żołądkowy. Jest też używany w przemyśle papierniczym i jako adsorbent. Wodorotlenek magnezu (Mg(OH)₂) również jest używany w lekach na zgagę. Ponadto, wodorotlenki żelaza są używane jako pigmenty w farbach.