Powstawanie Obrazu W Zwierciadle Wypukłym

Zwierciadło wypukłe, zwane również zwierciadłem rozpraszającym, to powierzchnia odbijająca światło, której powierzchnia odbijająca jest wypukła, czyli skierowana na zewnątrz. Najważniejszą cechą obrazu powstającego w zwierciadle wypukłym jest to, że zawsze jest on pomniejszony, prosty (nieodwrócony) i pozorny.

Jak powstaje ten obraz? Dzieje się to dzięki temu, że promienie świetlne padające na zwierciadło wypukłe są rozpraszane. Oznacza to, że po odbiciu od zwierciadła, rozchodzą się na boki. Nasz mózg interpretuje jednak te rozbieżne promienie tak, jakby wychodziły one z jednego punktu za zwierciadłem. Ten punkt, z którego zdają się wychodzić promienie, to właśnie miejsce, gdzie widzimy obraz pozorny. W przeciwieństwie do obrazu rzeczywistego, obraz pozorny nie może być wyświetlony na ekranie.

Wyobraź sobie, że patrzysz na drzewo w zwierciadle wypukłym. Promienie świetlne odbite od drzewa trafiają na zwierciadło i ulegają rozproszeniu. Twój mózg widzi te rozbieżne promienie i "przedłuża" je za zwierciadło. Obraz drzewa, który widzisz, jest mniejszy niż prawdziwe drzewo, stoi prosto (nie do góry nogami) i wydaje się być umiejscowiony za zwierciadłem.

Gdzie możemy spotkać zwierciadła wypukłe w życiu codziennym? Są one często używane jako lusterka samochodowe boczne, szczególnie po stronie pasażera, ponieważ zapewniają szerokie pole widzenia, choć kosztem pomniejszenia. Widzimy więcej, ale obiekty wydają się być dalej niż są w rzeczywistości. Znajdziemy je również w sklepach jako lusterka do monitoringu, pozwalające na obserwację większego obszaru i zapobieganie kradzieżom. Małe, wypukłe lusterka są też czasami montowane w trudno dostępnych miejscach w zakładach produkcyjnych, aby ułatwić inspekcję maszyn. Dzięki swoim właściwościom, zwierciadła wypukłe są przydatne wszędzie tam, gdzie potrzebne jest szerokie pole widzenia, nawet kosztem zniekształcenia obrazu.