System Wiedeński W Europie Sprawdzian

System Wiedeński, czyli Kongres Wiedeński i jego następstwa, to bardzo ważny okres w historii Europy. Trwał od 1814 do 1815 roku, a jego celem było ustabilizowanie sytuacji politycznej po upadku Napoleona Bonaparte. Uczestniczyły w nim najważniejsze państwa europejskie, chcące przywrócić stary porządek.

Główne założenia Systemu Wiedeńskiego opierały się na kilku zasadach. Pierwszą z nich była zasada restauracji. Polegała ona na przywróceniu na trony obalonych wcześniej monarchów. Chodziło o powrót do władzy dynastii, które utraciły ją w wyniku rewolucji francuskiej i wojen napoleońskich.

Kolejna ważna zasada to zasada legitymizmu. Uznawała ona nienaruszalne, "święte" prawa dynastii panujących do tronu. Władza monarchy miała pochodzić z bożego nadania, a nie z woli ludu. Kwestionowanie tej władzy było uznawane za akt rewolucyjny i niebezpieczny dla stabilności państwa.

Trzecią zasadą była zasada równowagi sił. Żadne państwo w Europie nie powinno dominować nad innymi. Chodziło o to, aby żadne mocarstwo nie zyskało przewagi militarnej i politycznej, która mogłaby zagrozić pokojowi. Dążono do tego poprzez odpowiednie zmiany terytorialne i sojusze.

Zmiany Terytorialne

Kongres Wiedeński wprowadził liczne zmiany terytorialne w Europie. Francja została zredukowana do granic sprzed rewolucji. Austria odzyskała wpływy w północnych Włoszech. Prusy powiększyły swoje terytorium o Nadrenię i Westfalię. Rosja natomiast uzyskała część ziem polskich, tworząc Królestwo Polskie (podległe carowi).

Utworzono również Związek Niemiecki, który zastąpił Związek Reński utworzony przez Napoleona. Związek Niemiecki był luźną konfederacją państw niemieckich, a przewodnictwo w nim sprawowała Austria. Wprowadzono także zmiany w innych regionach Europy, dążąc do przywrócenia równowagi.

Święte Przymierze

W celu utrzymania porządku po Kongresie Wiedeńskim powstało Święte Przymierze. Inicjatorami byli cesarz Rosji Aleksander I, cesarz Austrii Franciszek I i król Prus Fryderyk Wilhelm III. Celem Przymierza była obrona zasad chrześcijańskich i monarchicznych w Europie. Państwa członkowskie zobowiązały się do wzajemnej pomocy w tłumieniu ruchów rewolucyjnych i liberalnych.

Święte Przymierze, choć idealistyczne w założeniach, w praktyce stało się narzędziem walki z wszelkimi przejawami sprzeciwu wobec ustalonego porządku. Interwencje zbrojne, tłumienie powstań i cenzura były powszechne w państwach członkowskich.

Skutki Systemu Wiedeńskiego

System Wiedeński zapewnił Europie względny pokój na kilkadziesiąt lat. Jednak nie rozwiązał wszystkich problemów. Rosnące ruchy narodowe i liberalne podważały ustalony porządek. W wielu krajach nasilały się dążenia do zjednoczenia i wprowadzenia konstytucji.

W rezultacie, w pierwszej połowie XIX wieku w Europie wybuchło wiele rewolucji i powstań. System Wiedeński ostatecznie upadł w wyniku Wiosny Ludów w 1848 roku i wojen zjednoczeniowych w Italii i Niemczech. Mimo to, jego zasady i idee miały duży wpływ na rozwój polityczny Europy w XIX wieku.